Derler ki, insan bir yer hayal eder, orada değildir ve huzursuzluğunun nedeninin bu olduğunu düşünür. Orada olsaydı şayet, huzuru bulabilecekti! Teoriyi yumurtlayan arkadaş sanki bu fakiri yıllardır tanıyor gibidir gelir bana… Böyle hissettiğim zamanlar çok olmuştur zira. Ve de bu durumlarda hemen harekete geçer ve “oraya” doğru hamlemi yaparım. Zira birçok şeye geç kalan ya da çok acelesi varmış gibi en önden koşan biri olduğum için zamanında asla olmaz bizim işler…
Neyse, bu kadar teori parçalamak yeter. Haftanın ilk günü, kafanızı ütülemek istemem…
Keyifli bir 1+1 bir ev buldum geçenlerde. Gidip konuştum emlakçıyla. Ev, tam da istediğim gibi. Bütün kış boyu, artık ertelediğim neler varsa hepsinin hakkından gelebileceğime inandığım bir ev. Burada olur dedim içimden, tam isabet efendi!
Kutu gibi, keyifli, havuzlu bir site içinde… Denize de ana yola da yakın. Ve de dostlara... Güneyin yaz güneşinden bir derece korunaklı. Kuzey cephe. Karşımda dağ silsilesinin ilk basamakları uzayıp gidiyor. Nefis bir Akdeniz sonbaharı…
Şimdi gelelim, ağzını açanın eleştirdiği, günah keçisi ilan ettiği, beş para etmez, yoldan çıkmış bu herifler dediği gençlereeee…
Eski evdeki klimanın sökülüp montajının yapılması gerekiyordu yeni daireme.
İki genç görevlendirdi servis. Sıcak, cana yakın, çalışkan iki genç. Hiç oyalanmadan sökümü yaptılar. Çay ikram ettim kendilerine. Biraz da mahcup hallerde çayların yudumladılar iş arasında. Birkaç saat sonra ise yeni evdeydik. Gençler, klimanın iç ve dış ünitelerinin montajının yapılması gereken en uygun yeri buldular. Onayımı alıp işe giriştiler. Tez zamanda iş bitti. Gayet temiz ve seri çalıştılar. Ve bana fazladan masraf çıkarmamaya dikkat ettiler.
Arada bir küçük sohbetler de ettik onlar çalışırken. Üç beş yıl sonra küçük de olsa biber daire almak istiyorlarmış. İster istemez kulak misafiri oldum. Sanırım ikisinin de sevgilisi vardı. Kızlar arıyordu. Ve de kızlarla gayet kibar konuştular.
Yaşlarını sordum. İkisi de 21 yaşındaymış. Ve de çekirdekten yetişmişler. “Ancak lise bitti tabii ki abi,” demeyi de ihmal etmediler.
Hayatın ta içinde biriyim ben. Fikri zikri umurumda değil, hemen herkesle diyaloğum vardır. Dikkat ederim. Gözlerim. Bakarım, görmeye çalışırım. Beden diline dikkat kesilirim. İdeolojik saplantılarım yoktur, hayata soldan bakmama karşın…
Ve de gördüğüm şu… Olumsuz örnekleri elbette vardır mebzul miktarda. Ancak gençlerimiz iyidir. Milyonlarcası iyidir. Bilim festivallerine, yaratıcılığı konu edinen etkinliklere bir bakın, ideolojik at gözlüklerini çıkararak tabii ki. Görürsünüz… Hayata bakışları doğaldır. Geleceklerini düşünüyorlar. Çalışıyor, üretiyor, fırsatlarla ilgileniyor, yenilikleri ıskalamak istemiyorlar. Sadece biz altmışlı yaşlardaki faniler gibi bakmıyorlar hayata. Eeee, bu da normal değil mi?
Onları eleştirip durmayın bayanlar ve de baylar, onlara güvenin. Zira başka gençliğimiz yok…