Işıklı Gölü yalnızca güzel bir manzara değil, aynı zamanda korunması gereken önemli bir doğal miras. Akdağ ile Işıklı Gölü’nün birbirine bu kadar yakıştığı başka bir manzara bulmak kolay değil
Günler öncesinden hazırlıklarımızı yapmış, rotamızı Akdağ’a çevirmiştik. Ayvalık’tan yola çıktığımızda hava güneşli ve açıktı. Hafif bir rüzgâr esse de güneş yüzünü gösterdikçe üzerimizdeki kat kat giysileri çıkarmaya başladık. Artık mevsimlerin dengesi de şaşmıştı. Kasım ayının ortasında üşümekten söz ederken bir anda yazdan kalma günler yaşamaya başlamıştık.
Yol boyunca yılkı atlarından, Akdağ’dan ve Işıklı Gölü’nden konuştuk. Akdağ, Işıklı Gölü’nü adeta kuşbakışı seyrediyor, ikisi birbirini tamamlayan iki doğal güzellik gibi yan yana duruyordu. Dağ ile gölün birbirine bu kadar yakıştığı başka bir manzara bulmak kolay değildi.
Bu yazıyı okuyup fotoğrafları gördükten sonra günübirlik ya da konaklamalı bir gezi planlayanlar olacağını düşünüyorum. Turgutlu’da geleneksel kelle paça çorbamızı içtik. Salihli’yi kent merkezine uğramadan geçtik. Kula’da ise kıymalı börek ve çay molası verdik.
Uşak yoluna devam ederken Kula çıkışında sağ taraftaki Eşme levhasını takip ettik. Çevrede pek kimse görünmüyordu. Yol boyunca sessizlik hâkimdi. Artık sonbahar yüzünü gösteriyor bundan böyle doğa gri kış elbisesini çıkarmak için baharı bekleyecek. Kırmızı kiremit çatılı evler sararan ağaçların arasında muhteşem bir ahenk sergiliyordu.
Önümüzde Çivril vardı. İlçe merkezinde bir esnaf lokantasında karnımızı doyurduk, ardından market alışverişimizi tamamladık. Denizli’nin Çivril ilçesine yaklaşık 10 kilometre uzaklıktaki Akdağ’a doğru tırmanmaya başladık.
Dağın eteklerinde hangi yoldan çıkabileceğimizi sorduğumuz bir köylü, alaycı bir tavırla bizi uyardı:
“Gidemezsiniz, çıkamazsınız! Yollar çamurlu,”
İlk başta pek inanmadık. Ancak tırmanış yolunu bulduğumuzda köylünün haklı olduğunu anladık. Akdağ’a çıkma planımızı ertelemek zorunda kaldık ve rotamızı Işıklı Gölü’ne çevirdik.
Cazibesini yitirmesin
Çivril’in en önemli doğal zenginliklerinden biri olan Işıklı Gölü, ilçe merkezinin yaklaşık 10 kilometre doğusunda, Işıklı yerleşimi çevresinde uzanıyor. Dinar ve Akdağ’dan doğan kaynakların sularıyla beslenen Büyük Menderes Nehri, gölün oluşumunda önemli rol oynuyor. Sandıklı Ovası’nın sularını taşıyan Küfi Çayı da göle katılıyor.
Yaklaşık 72 kilometrekarelik alana sahip tatlı su gölü, nilüferleri, balıkları ve zengin kuş varlığıyla bölgenin en önemli doğal yaşam alanlarından biri. Ancak çevre kirliliği, bilinçsiz avlanma, yanlış balıklandırma ve aşırı sulama gibi sorunlar gölün geleceğini tehdit ediyor.
Işıklı Gölü yalnızca güzel bir manzara değil, aynı zamanda korunması gereken önemli bir doğal miras. Bu güzelliğin gelecek kuşaklara aktarılması için yetkililerin daha hızlı ve etkili adımlar atması gerekiyor.
Çevresinde üç belde ve ondan fazla yerleşim yeri bulunan gölün sazlıkları, çok sayıda kuş türüne ev sahipliği yapıyor. Edindiğimiz bilgilere göre gölde yıl içinde 152-272 arasında çeşitli kuş yaşıyor. En derin noktası 7.5 metre olan göl, balıkçılık açısından da geçmişte oldukça önemliydi.
Balıkçılar, yaklaşık 25 yıl öncesine kadar gölden kerevit çıkarıldığını ve bunların ihraç edildiğini anlatıyordu. Ancak 1984 sonbaharında ortaya çıkan kerevit vebasının ardından bu tatlı su ıstakozu bir daha eski bolluğuna ulaşamamış.
Çivril ve Baklan ovalarının sulanmasında önemli bir kaynak olan göl için Ulusal Sulak Alan Komisyonu tarafından yönetim planı hazırlanıp onaylanmıştı. Buna rağmen sahadaki koruma çalışmalarının yetersiz kaldığı görülüyordu.
Saz adalarındaki otların bilinçsizce yakılması, kuşların üreme alanlarını daraltırken balıkçılığı da tehdit ediyordu. Aradan geçen yıllar bize bir kez daha gösteriyor ki doğanın güzelliğini seyretmek kadar onu korumak da önemli.
Birbirinden güzel kareler
Akşam güneşi batmadan, göl kıyısındaki ağaçların arasına soframızı kurduk. Güneş ışıklarının en güzel renklerle doğaya yayıldığı saatleri kaçırmak istemiyorduk. Fotoğraf makinelerimizi elimize alıp gölün ve çevresinin birbirinden güzel karelerini çekmeye başladık.
Güneşin batışıyla birlikte sazlıkların arkasında, gölün kıyısıyla gökyüzünün birleştiği noktada kızıl bir renk belirdi. Karşı kıyıdaki Akdağ’ın beyaz karlarla kaplı zirvesi suya yansıyordu. Dağın ve gölün buluştuğu bu manzara, yolculuğumuzun en unutulmaz anlarından biriydi.
Balıkçı kayıkları, su kuşları ve gün batımının birbirine karışan renkleriyle ortaya adeta bir renk şöleni çıkmıştı. Fotoğraf makinelerimiz bu güzelliği ölümsüzleştirmek için durmadan çalışıyordu.
Hava kararınca mangal ateşinin çevresinde toplandık. Tavaya tavuk inciklerini attık, kadehlerimizi doldurduk. Soğuk kendini hissettirene kadar sohbet ettik. Doğanın ortasında, şehir gürültüsünden uzakta geçirilen saatlerin keyfi bambaşkaydı.
Soğuğa daha fazla dayanamayınca dönüş hazırlığına başladık. Mangal ateşinde demlenen çaylarımızı yudumlarken tavada pişen sucukların mis gibi kokusu etrafa yayılıyordu.
Dönüş yolculuğumuza da yeni güzellikler katmak istedik. Bu kez güzergâhımızı Salihli üzerinden Bozdağ’a çevirdik. Bir yorgunluk çayı içtikten sonra Ödemiş’in meşhur kebabıyla karnımızı doyurduk.
Hafızamızda güzel bir anı
İzmir’e dönerken aklımızda yine yeni rotalar vardı. Çünkü bazı yolculuklar bittiğinde geride yalnızca fotoğraflar kalmaz; dostluklar, kahkahalar, paylaşılan sofralar ve yeniden yola çıkma heyecanı da kalır.
Bizim için Işıklı Gölü gezisi de öyle oldu. Bir yanımızda Akdağ’ın karlı zirvesi, diğer yanımızda gölün kızıl gün batımı… Ege’de ışığın peşinde çıktığımız bu yolculuk, hafızamızda güzel bir anı olarak yerini aldı.