Cumhuriyetimizin kurucusu Ulu Önder Mustafa Kemal Atatürk’ü vefatının 88’inci yılında sevgi, saygı, minnet ve özlemle andık. Bu millet için yaptıkları, vizyonu, çocuklara, gençlere ve kadınlara olan güveni, ilericiliği ve devrimciliği tartışılmaz. Atatürk, ““Bilim ve fen nerede ise oradan alacağız ve ulusun her bireyinin kafasına koyacağız. Bilim ve fen için bağ ve koşul yoktur” der ve son noktayı koyar. Hilafet ile tüm İslam coğrafyasının batı emperyalizmi tarafından yönetilmesini, halkına özgürlüğü aşılaması ve sömürüye karşı duruşuyla batının ideallerini yıkan Atatürk, Türkiye Cumhuriyeti’ni kurarak bu durumu perçinledi. Ama emperyalistler unutmadı, ülkemiz içindeki iş birlikçi çıkar odakları ile ne yazık ki bu güzelim ülkenin dibini kazmaya devam etti. Haçlı ordularının ileri karakolları olan tarikatlar güçlendirildi, dinamitler döşendi. Geldiğimiz nokta da FETÖ belası, iş birlikçileri ile başımıza sarıldı. Bundan ders çıkarılmadı ve başka başka tarikatların devlet içindeki yapılanmaları da halen devam etmekte. Aslında bu Atatürk düşmanlarının Atatürk’e şahsi, bir kini yok. Onlar batı emperyalizminin birer maşası, mandacısı ve iş birlikçi hainleri olarak görevlerini yapmakta. Yani kendilerine bu toprakları talan etme izni karşılığında bu güzelim cumhuriyetin yıkılmasına hizmet eden hain maşalar yani. Amaan bunlar neden Atatürk ve felsefesine düşman diye düşünmeyin onlar haçlı ordularının sömürge valileri ve görevli iş birlikçileri o kadar. Kendi çocukları Avrupa’da okur ‘Happy Christmas’ paylaşımı yapar, kimilerinin çocukları evanjelist okullarında okur, ABD vatandaşı olurlar halka ise maarif eğitim modeli adı altında bir çok proje ile emperyalizm ve Siyonizm’e hizmet ederler, hizmetkarlardır. Yurtlar, özel dersaneler kurarlar, orada tarikat eğitimi verirler, bile isteye devlet yönetenler yurtları kurmazlar ki gariban Anadolu çocukları tarikatların kucağına düşsün. Ama çok çalışırlar, bağışlar toplar, eğitim üzerinden ordu kurarlar. Bunlar iş birlikçilerin stratejisi. Peki ya Atatürkçü geçinen sermaye sahipleri? Varlık sahipleri, meslek kuruluşları, odalar ve sivil toplum örgütleri bunlar o arada ne yapar? Sermayeyi elinde tutan bu kesimin temsilci ve üyeleri, Cumhuriyet ve Atatürk düşmanlarının sistematik çalışmaları karşısında ne yaptı? Kimse kusura bakmasın ama kocaman bir hiç. Atatürk’e sevdası ile övünen İzmir mesela. Bol bol kokteyller davetler verilen ilerici bir şehir. Peki bu kadar zenginin olduğu ve onların yönettiği odalar vakıflar ve çeşitli sivil toplum kuruluşları İzmir’de kaç öğrenci yurdu yaptı? Tarikatçıların batağına saplanmasın diye kaç eğitim kurumu kurdu? Kız çocukları için hangi atılımı kendi sermayeleri ile destekledi? Cevapları biliyorum ama yazmaya değmez. Yani şunu ifade etmek istiyorum, hainler örgütlü bir şekilde gelirken, Atatürk ve Cumhuriyetçiliğini sadece loca ve dernek davetlerinde Atatürk rozeti takıp kadeh tokuşturmakla tanımlayanlar ile bu iş olmaz. Anlayacağınız davetlere katılarak Atatürkçü olunmuyor. Unutmayalım ki Mustafa Kemal Atatürk ve silah arkadaşları bu ülkeyi davetlerde değil, cephede sıtmadan tir tir titreyerek, kanıyla, dişiyle, şehidi ve gazisiyle kurdu…