Herkes güzel manzaraları seviyor.
Kimse dik rampaları sevmiyor.
İnsanlar başarıyı istiyor ama bedelini değil.
Huzuru istiyor ama sabrı değil.
Güzel bir hayat istiyor ama o hayatın yükünü taşımaya yanaşmıyor.
Oysa seçtiğin her yolun bir yokuşu vardır.
Kimi yalnızlıkla sınar insanı,
kimi sabırla…
kimi de en yakınlarından gördüğü kırgınlıklarla.
Bugün birçok insan yolundan değil, yolun zorluğundan vazgeçiyor.
Biraz yorulunca “yanlış yoldayım” sanıyor.
Halbuki bazı yollar doğrudur ama kolay değildir.
Çünkü değerli olan hiçbir şey düz yolda kazanılmaz.
Karakter emek ister.
Sadakat sabır ister.
Hayal dediğin şey bile biraz yük taşımayı ister.
Dağa çıkmadan manzara olmuyor.
İnsan bazen hayatın yokuşunda nefessiz kalıyor.
Ama unutulan bir şey var:
Yokuş insanı yorar belki ama güçlendirir de.
Düz yollar çoğu zaman hız kazandırır,
yokuşlar ise kişilik.
Bugün dönüp hayatımıza baktığımızda bizi büyüten şeylerin çoğu kolay günler değil; mücadele ettiğimiz zamanlar olduğunu görüyoruz.
Çünkü insan en çok çıkarken değişiyor.
Bu yüzden seçtiğin yol doğruysa, biraz yorulmaktan korkma.
Çünkü bazı yolların ödülü sona vardığında değil, o yolda dönüşebildiğinde saklıdır.
Ve unutma:
Zirve hiçbir zaman düz yolda değildi
