Kleptomani; yani hırsızlık hastalığı. Bilimsel açıklaması ise kişinin maddi değeri olmayan veya kişisel kullanım için gereksinim duymadığı nesneleri çalma dürtüsüne karşı koyamadığı, psikiyatrik bir dürtü kontrol bozukluğu. Çevremizde illa ki kleptomani olan insanlar vardır, denk gelmişiz ya da duymuşuzdur. Bulundukları ortamda bir şeyleri çalmadan duramazlar para, ziynet eşyası, biblo muhakkak çalma eylemini gerçekleştirirler. Bu kişilerin ekonomik, sosyal ve gelir seviyesindeki yerleri önemli değildir. Bir sosyal sınıfa ait bir hastalık değildir yani. Çalmak, soymak ya da soyulmak, hortumlamak, buharlaştırmak yıllardır gündemimizde olan başlıklar. Önce 128 milyar dolar nerede denildi, ardından 159 ton altın kayboldu iddiaları gündeme geldi, Toprak Mahsulleri Ofisi ambarlarından 22 bin ton buğdayın kaybolduğu gündeme düştü, deprem vergilerinin ne olduğu ile ilgili net bir açıklama yok, ihtiyat akçeleri nerde bilen yok, son olarak ta fon vurgununda 800 küsür milyar lira buharlaştı. Şimdi bakıyoruz son yıllardaki yolsuzluk ve hortumlamalara, bunları yapanlar fakir değil hepsi belli zenginlikte olan insanlar. Adı geçen bu muhterem şahıslar varlıkları ile bin yıl yaşasalar bu paraları bitiremezler ancak hortumlamaya, paraları alıp kaybolmaya devam ediyorlar. Hepsi zengin mi zengin. Çünkü fakir açlığından ve ihtiyacından çalar, zenginlerini bir bölümü ise herhalde kleptomani olmuş olabilir. Doymak bilmeyen bir para hırsı, mal mülk üstüne daha fazlası, paraların üzerine daha da yığmak vay be doymayan bir nefis bu kesin bir kleptomani vakası olmalı. Peki ya kleptomani bulaşıcı mıdır? Kleptomani; enfeksiyonla yayılan bir hastalık değil, yani bulaşıcı değil. Önüne geçilemeyen dürtünün bir sonucu. Hep yoksullar ve fakirler üzerinden ekonomik veriler açıklanır ya. İşte asgari ücret, emekli maaşı, yoksulluk sınırı ve açlık sınırı diye bence bu verilere bu açıdan bakmak yanlış. Çünkü sorun fakir ve yoksulda değil, doymayan ve bulaşmayan kleptomaniyi bile bulaşır hale getiren zenginler üzerinden istatistikler yayımlanmalı. Örneğin doyma sınırı, tokluk sınırı, kleptomani sınırı, arsızlık sınırı, vicdansızlık sınırı gibi. Bu veriler oluşturulur ve üzerine kurallar konulursa sorunun büyük bir bölümü çözülür. Düşünün bir kişi hakkındaki para aklama iddiaları için savcılığa çağrılıyor sakız çiğneyerek ifade vermeye gidiyor, bir diğeri fonda vurgun yapmış savcılık şüpheli sıfatıyla ifadeye çağırıyor, fakir halktan hiç utanmadan 22 bin liralık güneş gözlüğü ile adliyeye giriş yapıyor. Burada vicdan, merhamet, topluma saygı ve utanma aramak bence yersiz. Şimdi emekliye şu kadar zam, asgari ücret bu kadar olacak, ‘emekli ve emekçimizi ezdiremeyeceğiz’ söylemleri havalarda uçuşuyor. Bence yolun sonuna gelindi. Fon vurgunu bir sarmal oluşturdu ve erken seçim kapıya dayandı. Bakalım ne olacak?