Sarhoşluk…
Bilincin,
Davranışın,
Dengenin,
Normali terk edip anormale yöneldiği anları barındırır bünyesinde …
*
Yaşamın son haline bakınca,
Sarhoşluğun çeşitliliğini düşünmeden edemedim !?…
İnsanlar sarhoş,
Hayvanlar sarhoş,
Doğa sarhoş,
Dünya sarhoş …
İnsanların sarhoşluğu,
Katmer katmer ?…
Normal alkol alanlar,
Neyse ne de !
Alkole sığınanlar,
Sabah
Öğle
İkindi
Akşam
Yatsı
Sarhoş …
Cehalete sığınanlar,
Aylar,
Yıllar,
Ömür boyu sarhoş …
İnsanların sarhoşluğuna,
Melül melül bakan hayvanlar,
Dünden sarhoş…
Canlıların sarhoşluğuna dayanamayan
Cansızlar,
Her an sarhoş…
Dolayısıyla,
Dünya hepten sarhoş …
*
Herkes,
Her şey,
Sarhoşluğa gömülünce,
Olan denge unsuru “ saygıya” oluyor …
Değer eşittir,
İnsanın ederidir …
Çünkü saygı,
Değeri belirleyen sınırdır …
Siz siz olun !
Korkunun getirisi saygıyla,
Yola çıkmayın …
Korkunun getirdiği saygı,
Kötülüğü
Çirkinliği
Riyakarlığı
Yıkıcılığı
Yok oluşu
Beraberinde taşır …
*
Derler ki ?
Her şey bir tarafa,
İnsanlar ikiye ayrılır ?
İyiler,
Kötüler …
İşte ben buna katılmıyorum …
Aslında,
İnsan olanlar var,
İnsan olmayanlar var …
İyi insan,
İyiliği…
Kötü insan,
Kötülüğü taşır …
Din-dil
Irk-cinsiyet
Yaş-statü
İyi insana ve kötü insana göre şekillenir …
*
Kısaca sonuçta ?…
Yukarıdaki tüm şekillenmeler,
Alkol sarhoşluğundan ziyade,
Cehalet sarhoşluğunun,
Ömür boyunca sürmesinin eserlerini oluşturur …
İtalyanların,
Çok hoş tembellik deyimi var ?
“ Hiçbir şey yapmamanın keyfini yaşayın” der…
Tam da,
Sarhoşluktan sıyrılamayanların yapması gereken deyim …
