Keşke,
Geçmişe söylenen …
Ama !
Geçmişin artık duymadığı- duyamadığı,
Acıyı- tatlıyı nostaljiye çeviren bir dileğin ta kendisidir …
***
Hayat boyu,
Bir çok şeylerin peşinden koşarız…
Para deriz,
Başarı deriz,
İtibar deriz,
Sonra yaparız deriz …
Daha sonra da,
Hayat önümüze sessizce bir hesap çıkarır…
Neleri yaşadın ?
Ama !
Asıl zor soru ?
Neleri yaşayamadığında gizli …
Çünkü !
İnsanın en büyük kaybı,
Kaybettikleri değil,
Kendi hayatını yaşayamadan tükettiği zamandır …
İşte o zamandan geriye,
İki hecelik tek kelime kalır ?
KEŞ- KE !…
Yani,
Bir ömrün ağırlığı …
***
İnsan yaşarken,
Zamanı harcar…
Zaman bitince de “ keşke’leri “ sayar …
Keşke,
İnsanın en ucuz tesellisidir…
Çünkü !
Bedeli geçmişte ödenmiştir…
İnsan,
Başkalarına akıl dağıtır…
Kendi hayatına gelince,
Keşkeleri biriktirir…
Keşke,
İnsanın kendi hatalarına taktığı,
En zarif mazeret etiketidir …
Keşke,
Geçmişi getirip değiştirmez,
Ama geleceğe uyarı mektubu yazar …
Veee !!!…
En önemlisi ?
Keşke dememek için değil,
Daha az keşke demek için yaşanmalıdır …
Sonuçta ?
Ömür dediğimiz nedir ki ?
Bir kaç nefes,
Bir kaç “ keşkeden “ ibaret değil midir …
Keşke,
Keşkelerin pişmanlığının olmadığı- olamadığı bir hayat olsa !…
