Hep bir yanlış ve şaşırtmaca içinde gündemi ele alıyoruz. Hep bir cambaza bak oyunudur sürüp gidiyor ülkemizde. Asıl sorunlara bakmak, bu sorunların önüne geçmek yerine algı mühendislerinin oluşturdukları gündemleri tartışırken, asıl sorunlarımızı ıskalatıyorlar bizlere. Şunu iyi bilmek lazım, ülkemize ekonomik buhran yaşatılıyor, halktan alınan paralar kaynak transferleri ile belli kesimlere bilerek ve isteyerek aktarılıyor. Çünkü uygulanan ekonomik programlar bunların tesadüf değil aslında bile isteye yapıldığını kanıtlar nitelikte. Çünkü ülkemizdeki ekonomik buhran ne iktisadi ne de sosyolojik bir açıklamayla aydınlatılamıyor, insanca yaşama ve yaşatma kaygısı olmayan politikalarla bugünler geldik ne yazık ki. İşte ekonomik çürüme neticesinde sosyal çürüme, ardından kademe kademe toplumsal çürüme.
Artan çocuk cinayetleri, çocuk yaştakilerden oluşan çeteler, işlenen cinayetler, yeni nesil suç örgütleri, kızların, kadınların, katledilmesi ölüm oranlarındaki artışlar işte hep cambaza bakmamızdan kaynaklanıyor. Geçtiğimiz hafta Zonguldak'ın Alaplı ilçesinde fındık bahçelerinde çalışmaya gelen Güneydoğu Anadolu Bölgesi'nden çocukların taşlanması gündeme düştü.
Kimi ırkçılık olarak köpürttü olayı kimi de münferit bir olay olarak göstermeye çalıştı. Köyün muhtarı bu işçilerin 15 yıldır köye geldiklerini ve hep aynı evde kaldıklarını, çeşme başında çocukların kavgası olarak açıkladı yaşananları. Bazı sokak röportajlarında da etnik bir saldırı olduğu köpürtüldü. Biz yine cambaza bakarak ıskaladık gerçeği. Kimse demedi 'Bu çocuklar neden tarlalarda fındık bahçelerinde çalışıyor? Okul kaydı için telaş yaşaması gereken 12, 13, 15 yaşındaki bu çocuklar neden ekmek derdine düştüler?' Yoook kimsenin umurunda olmayan çocuklara iyi bir gelecek verilmesi değil, Kürt, Türk, Çerkes, Laz demek etnik olarak çocuklarımız üzerinden siyaset ve prim yapmak daha basit ve da kazançlı geldi büyük bir çoğunluğa. Bu çocuklar, Şırnak, Silopi, Cizre'den niye tarla ve bahçelerde çalışmak zorunda?
Aynı çocuklar ve binlercesi neden Çukurova'da ve birçok yerde 40 derece sıcaklıkta pamuk tarlalarında ırgatlığa layık görüldü? Neden o bölgenin siyasetçileri bu çocuklarımız için elle tutulur bir politika oluşturmuyor? Neden bölgedeki aşiret ve ağalık sistemine bir dur diyemiyor o bölgenin milletvekilleri? Kaçı toprak ağası? Kaçı aşiret yöneticisi? Onlarında işine gelmiyor olan Türk, Kürt fark etmez fakirleştirilen bizim evlatlarımıza oluyor... Biz bu siyaset cambazlarına bakarken bu yılın ilk 6 ayında kaç çocuk işçi ölmüş biliyor musunuz? İşte asıl mesele bu. İşçi Sağlığı ve İş Güvenliği Meclisi verilerine göre 2026 yılının ilk 7 ayında 44 ila 47 çocuk işçi çalışırken ölmüş. Rakama bakar mısınız ne kadar korkunç. Yalnızca geçtiğimiz ay ölen çocuk işçilerin 4'ü 14 yaşından bile küçük. Şimdi çalışırken ölen çocuk Mehmet'te bizim, Baran'da, fark etmiyor etnik kimlikleri onlar bizim ölen çocuk işçilerimiz asıl sorun bu....