Artık bu dünyada yaşanmaya değecek bir şeyin olmadığına inanan Maria, son bir ritüelle veda etmek istedi. Gece yarısı çoktan geride kalmıştı. Arkadaşı yoktu, psikiyatristini aramış ama ulaşamamıştı. Lavaboya gitti, yüzüne soğuk suyu çarptı birkaç kez genç kadın. Dışarıda ay vardı. Bardağa içkisini koydu ve balkona çıktı. Yudumlarken aya, yıldızlara baktı. Birkaç kez iç geçirdi. Birden aklına düştü ve internetten psikiyatrların telefonunu bulmaya çalıştı. Buldu kısa sürede ve birinde karar kıldı…
Gecenin saat ikisinde telefonu açtı orta yaşlı psikiyatr.
Kendini tanıttı Maria ve “Doktor” dedi, “Son kez biriyle, bir doktorla konuşmak istedim.”
“Merhaba” dedi doktor, “umarım kötü bir gece değildir sizin için. Özür dilerim, sizin bir psikiyatristiniz olmalı, aradınız mı onu?”
“Aradım,” dedi Maria, “yanıt vermedi.”
“Anladım” dedi doktor, “sizin için ne yapabilirim Maria?”
Birkaç kez adını sayıklar gibi, ama çok içten bir ses tonuyla tekrarladı Maria ismini. Doktor ne kadar da içten “Maria” demişti…
Belli belirsiz bir sevinç dalgası yayıldı benliğine…
“Birazdan intihar edeceğim doktor,” dedi Maria, ciddi bir ses tonuyla.
Hııııı gibilerinden bir ses çıkardı doktor. Nedenini bile sormadı Maria’ya. Karşısında ağır bir vaka olduğunu anlamıştı elbette. Ve genç kadının devam etmesini bekledi.
“İyileşmek, hayatta kalmak, bir şeye tutunmak istemiyorum. Bu hayatta kaybedilecek ne kadar anlamlı şey ve insan varsa kaybettim. Bir amacım, beklentim yok. Son kez birisiyle konuştuktan sonra canıma kıyacağım…”
“Şu anda bir şey içiyor musun,” dedi doktor.
“Evet,” dedi genç kadın.
“Bu haksızlık,” dedi doktor, “Bir dakika bekle Maria, ben de bir kadehle eşlik edeyim sana…”
Kendini çok garip hissetti Maria. “Aman tanrım,” diye mırıldandı sonra, “Telefonların yüzüme kapanmasını beklerken bir adam, sabaha karşı oturmuş beni dinliyor. Oysa yeryüzünde bir tek insanın bile umurunda değilim ben. Ama ya bu doktor?”
“Şimdi eşit koşullarda konuşabiliriz,” dedi doktor yumuşak bir ses tonuyla.
Ve Maria kendini daha fazla tutamadı, bu insancıl tavır karşısında. Gözyaşları eşliğinde başından geçenleri tüm yüreğiyle anlatmaya başladı doktora. Dinlemekle yetiniyordu doktor. Yarım saat boyunca içini döktü Maria. Ve doktor dinledi onu.
“Evli misiniz doktor,” dedi Maria.
“Evet, evliyim Maria,” dedi adam.
“Ben intihardan vazgeçtim,” dedi Maria.
Sanki bunu beklermiş gibi, “Bu çok iyi Maria, ama neden” diye sordu doktor. Nedenini biliyordu gerçi…
“Çok basit,” dedi Maria içten bir ses tonuyla, “evli bir doktor intihar etmek isteyen bir deliyi gece sabaha karşı bir saattir dinliyor. Oysa ben kendimi çok değersiz, kimsenin umurunda olmayan bir parya gibi görüyordum. Siz beni dinlediniz doktor…”
“İyi geceler,” dedi doktor içten bir ses tonuyla, “kendine iyi davran Maria…”
İnsanları hesapsızca dinleyelim dostlar, kim bilir belki de hayatta kalabilmek için son umutları budur…