Tam da kahve yapmaya davrandığım sırada aradı hergele…
“Sen eşekten düşmüş adamsın abi,” dedi eski bir tanıdık, “bana ancak sen yardım edebilirsin.”
“Teşekkür ederim,” dedim, “birader, ben eşekten kaç kez düştüğümü bile unuttum. Kendime zerre faydam olamadı bu hayatta. Eşeğin sırtında bile duramayan biriyim ben. Senin için ne yapabilirim ki?”
“Çok kez düşmen önemli,” dedi.
“Deneyim kazanıp akıllandığımı varsayıyorsun yani,” dedim, “eşekten düşme mastırı yapmış biri…”
“Öyle olmalı abi,” dedi, “bir yerde bir cümle duymuştum. Şöyle diyordu adam:
Başını yeterince derde sokanlar, genellikle çok daha iyi şifacı oluyormuş.”
“Bu lafa diyeceğim yok üstad,” dedim, “iyi laf ve umarım işimize yarar…”
“3 kez evlenip boşandım. Ve geçenlerde aslında aradığım kadının ilk karım olduğunu anladım abi,” dedi, “ona evlenme teklif edeceğim. Ne dersin?”
“Peki, bu muhteşem kararı neden aldın usta?” dedim.
“Onu o zaman anlayamamışım abi. Gençtik. Toyduk. Birbirimizi sudan nedenlerle çok yıprattık. Sabırlı, anlayışlı, olgun değildik. Evliliğin doğası hakkında bilgimiz kıttı. İkimiz de iyi insanlardık, ancak birbirimize asıl beklentilerimizi açıkça söyleyemiyorduk. Hep bir eksik vardı ilişkimizde ve bitti gitti,” dedi.
“Muhtemelen akıllanmadın ki, ikinci ve üçüncü evliliklerinde de benzer sorunlarla boğuştun ve onlar da bitti,” dedim.
“Sanırım öyle oldu,” dedi.
“Yahu birader,” dedim, “dediğine göre boşanmanızın üstünden 25 yıl geçmiş. E, ilk karın da evlenip boşanmış bu arada. Yani onu hala pek tanıdığını söyleyemeyiz. Ne yönde gelişti kadın? Hatta gelişti mi, geriye mi gitti? Beklentisi ne evlilikten? Kocasıyla neler yaşadı? Nasıl bir erkek arıyor? Sen onun için ne ifade edeceksin? Ve en önemlisi de mutlu olacak mısınız evlenirseniz? Daha nice soru var. Umarım düşünmüşsündür bunları. Ve de mantıklı yanıtların da vardır. Ne dersin?”
“Düşündüm abi bunları tabii ki,” dedi biraz özgüvensiz bir ses tonuyla, “her şeyden çok emin değilim, neler olacağına dair. Artık bir kadını nasıl mutlu edebileceğimi biliyorum ama. Yaş elliyi geçti be abi… İkimiz için de iyi olacak. Sezgilerime güveniyorum…”
“Kararını vermişsin,” dedim, “peki kadının haberi var mı işten?”
“Yok, sürpriz yapacağım,” dedi.
“Güzel” dedim, “dene bakalım. Peki, ondan sonra evlendiğin iki karınla birlikteyken, ilk karın aklına geliyor muydu?”
“Valla yalan yok,” dedi, “arada bir onu özlüyordum.”
“25 yıl boyunca mı,” dedim.
“Evet abi, zaman zaman yani,” dedi.
“Haydi şimdi kaybol, seni sahtekar,” dedim, “sırada gece yarısı delisi bir kadın var… Eşekten defalarca düşmüş bir faniye ihtiyacı varmış…”
Telefonu kapattım, balkona çıktım. Akdeniz havasını içime çektim bir süre.
Ve, “Ah sevgili dostum ah,” diye söylendim, “işin eşekten düşüp duran birinin tavsiyelerine kalmışsa, tanrı yardımcın olsun…”